14-10-2007
Tης Πεννυς Μπουλουτζα (Καθημερινή 13-10-07)
Πλασματική αύξηση της ζήτησης για υπηρεσίες υγείας είναι το αποτέλεσμα της υπερπληθώρας του ιατρικού προσωπικού που παρατηρείται στη χώρα μας. Aπό τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι ορθοπεδικoί γιατροί, ο αριθμός των οποίων είναι υπερδιπλάσιος από τον απαιτούμενο για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού, γεγονός που έχει επιπτώσεις σε οικονομικό επίπεδο στο σύστημα υγείας. Αυτό τόνισε στην «Κ» ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Ορθοπεδικής και Τραυματιολογίας, κ. Σάββας Σουρμελής, με αφορμή χθεσινή εκδήλωση όπου παρουσιάστηκε μελέτη καταγραφής των ορθοπεδικών χειρουργών στη χώρα μας. Σύμφωνα με αυτή, στην Ελλάδα, άδεια άσκησης επαγγέλματος έχουν 1.519 ορθοπεδικοί χειρουργοί, που σημαίνει ότι αντιστοιχεί ένας ορθοπαιδικός για κάθε 7.000 κατοίκους. Οπως επισημαίνει ο κ. Σουρμελής, η αναλογία αυτή είναι ιδιαίτερα υψηλή σε σχέση με προηγμένες υγειονομικά χώρες και είναι ενδεικτικό ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο αντιστοιχεί ένας ορθοπεδικός ανά 25.000 κατοίκους, ενώ η Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών έχει ορίσει ως σωστή αναλογία έναν ορθοπεδικό ανά 20.000 κατοίκους. Επιπλέον, καταγράφονται μεγάλες διαφορές στον αριθμό των ορθοπεδικών από περιοχή σε περιοχή. Είναι ενδεικτικό ότι στην Αττική, η σχέση ορθοπεδικών και κατοίκων είναι 1:4.166, και στη Θεσσαλονίκη 1:4.560 κατοίκους. Αντίθετα, στην Κοζάνη, η σχέση είναι 1:13.000 κατοίκους και στην Αιτωλοακαρνανία 1:14.000. Σημειώνεται ότι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη όπου -σύμφωνα με την τελευταία απογραφή- συγκεντρώνεται περίπου το 50% του πληθυσμού της χώρας, βρίσκεται το 75% των ορθοπεδικών γιατρών. Το 23,5% εργάζονται στο ΕΣΥ, δηλαδή είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, το 40% είναι ιδιώτες και το 24,4% εργάζονται στο ΙΚΑ και διατηρούν ιδιωτικό ιατρείο.
Γιατροί και «γκρίζες ζώνες»
Οπως επισημαίνει ο κ. Σουρμελής, η υπερπληθώρα των ορθοπεδικών, έχει ως αποτέλεσμα να διαμορφώνεται πλασματική εικόνα για τη ζήτηση των υπηρεσιών υγείας. Στις «γκρίζες ζώνες» της ιατρικής, δηλαδή στις περιπτώσεις ασθενών η αντιμετώπιση των οποίων μπορεί να γίνει με πολλαπλούς τρόπους, «ασκείται» πίεση -από τους γιατρούς- για την πιο πολύπλοκη και δαπανηρή μέθοδο, με τις επιπτώσεις που έχει αυτό στις δαπάνες υγείας. Επίσης, δεν είναι εφικτό να κάνουν όλοι οι ορθοπεδικοί τον απαραίτητο αριθμό επεμβάσεων που θα κρατήσει σε υψηλό επίπεδο την επιστημονική τους ικανότητα. «Που σημαίνει ότι ένα σύστημα υγείας ξοδεύει ένα σωρό λεφτά για να εκπαιδεύσει έναν ορθοπεδικό χειρουργό, ο οποίος μετά θα ασκεί… παθολογία», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σουρμελής. Και φυσικά καταγράφεται υποαπασχόληση και ετεροαπασχόληση ορθοπεδικών που εργάζονται ακόμα και σε Κέντρα Αισθητικής, παρέχοντας νομική κάλυψη για επεμβάσεις που γίνονται σε αυτά.
Η εκδήλωση έγινε με αφορμή τα 60 χρόνια «ζωής» της Εταιρείας Χειρουργικής Ορθοπεδικής, η οποία έχει στόχο την εκπαίδευση των γιατρών και την ανάδειξη των προβλημάτων του κλάδου.
Ανάλογη εικόνα επικρατεί και στον παιδιατρικό χώρο.
Μ.Α.
