23-04-2008
Σας μεταφέρω τους διαλόγους για εδιαφέροντα θέματα απασχόλησης ιατρών απο το αξιόλογο blog :http://loimoxi.blogspot.com/2008/04/blog-post_09.html
ΜΕΛΕΤΕΣ!!!
Στο PLoS Medicine δημοσιεύθηκε προ καιρού ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τις ερευνητικές μελέτες, τις κλινικές δοκιμές εταιρειών, για τους συγγραφείς-φαντάσματα, για τα ονόματα που δεν δούλεψαν και εμφανίζονται ή αυτά που δούλεψαν και δεν εμφανίζονται, για τους στατιστικολόγους που διαμορφώνουν τα αποτελέσματα όπως συμφέρει την συγκεκριμένη στιγμή. Αυτά είναι πολύ γνωστά σε όλους τους σκεπτόμενους ιατρούς. Μόνον οι ενδιαφερόμενοι δεν γνωρίζουν (ή κάνουν πως δεν γνωρίζουν). Ο θαυμαστός κόσμος της επιστήμης!
Αναρτήθηκε από J. KAVALIOTIS στις 13:07
9 σχόλια:
yanis είπε…
Ανησυχητικό φαινόμενο για όλους εμάς που αμφισβητούμε καθημερινά την πρακτική μας και συμβουλευόμαστε νέες εργασίες και μελέτες για βελτίωση των υπηρεσιών μας. Χρειάζεται πολύς κόπος και εμπειρία με ταυτόχρονη γνώση των μεθόδων κλινικών μελετών για αναγνώριση των αληθινών και σωστών αποτελεσμάτων. Αυτό που κάνω λόγω της ανεπάρκειάς μου είναι να εμπιστεύομαι μελέτες που πέρασαν ήδη έλεγχο από ανεξάρτητα ξένα ιατρικά περιοδικά και βάσεις δεδομένων ΕΒΜ.
9/4/08 6:29 μμ
J. KAVALIOTIS είπε…
Εκατοντάδες χιλιάδες μελέτες δημοσιεύονται ετησίως στον ιατρικό τύπο διεθνώς. Πόσες από αυτές ανατρέπουν την ιατρική πράξη και τον ρουν της ιατρικής; Ένα πολύ μικρό ποσοστό. Βέβαια δεν είναι όλες οι μελέτες για απόρριψη. Αλλά όταν υπάρχουν τόσα περιοδικά, κάτι πρέπει να δημοσιεύσουν. Όταν ο αριθμός των εργασιών έχει γίνει το απόλυτο όπλο των βιογραφικών και το μοναδικό ίσως προσόν του υποψηφίου, τότε κάτι δεν θα πάει καλά στη συνεχή ανάγκη συλλογής και νέων αριθμών στο βιογραφικό. Παλαιότερα που δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη συλλογής μελετών και “μελετών” τα πράγματα ήσαν καλύτερα και για τα περιοδικά και για τους ερευνητές.
Γιαυτό καλό είναι να εμπιστευόμαστε μελέτες πολύ σοβαρών περιοδικών και ακόμη καλύτερα μελέτες που έχουν ήδη περάσει σε κλασικά βιβλία. Τέλος, μελέτες που έχουν τεκμηριωθεί σε μεγάλο αριθμό περιστατικών.
Βέβαια επειδή κάθε κανόνας έχει και εξαιρέσεις, να θυμίσω την περίφημη μελέτη ενός αμερικάνου, αν ενθυμούμαι καλώς, που δημοσιεύθηκε σε εγκυρότατο περιοδικό, με την οποία ήταν έτοιμος να λάβει κάποιο μεγάλο βραβείο. Από ένα τυχαίο γεγονός αποδείχθηκε ότι η μελέτη αυτή ήταν τελείως πλαστή. Ούτε ένα περιστατικό αληθινό. Αποσύρθηκε και το περιοδικό ζήτησε συγγνώμην δημοσίως.
Τι γίνεται σε μας; Τα χάλια τα μαύρα. Η πλειονότητα των μελετών είναι…. ας μη τις χαρακτηρίσουμε. Υπάρχουν πλαστές; Εσείς στον κλάδο σας το ξέρετε καλύτερα από μένα.
Υπάρχουν εργασίες για τις εργασίες; Μα συνήθως έτσι γίνεται. Διάβασε ποτέ κάποια επιτροπή το τι γράφουν οι εργασίες του υποψηφίου; Μόνον ο αριθμός ενδιαφέρει!!!
Υπάρχουν μελέτες που αν κάτσεις και το σκεφθείς σοβαρά θα δεις ότι για να μαζευτούν τα περιστατικά θα χρειάζονταν δεκαετίες. Και ο συγγραφέας τα συλλέγει (από που άραγε;) σε λίγους μήνες ή χρόνο.
Βέβαια υπάρχουν και ελάχιστες (ελαχιστότατες θα έλεγα) που αξίζουν της προσοχής – για να μην τα μηδενίζουμε όλα.
Τότε γιατί ασχολούμαστε με τις “εργασίες”. Μα αγαπητέ μου για το κυνήγι του μαγικού αριθμού!
10/4/08 12:02 πμ
paidiatros είπε…
Έχετε απόλυτο, μα απόλυτο δίκιο. Καθημερινά θα λέγαμε βομβαρδιζόμαστε από τις φαρμακευτικές εταιρείες με ένα έντυπο στο χέρι και να αιτιολογούν τη δράση των φαρμάκων τους μέσα από τυχαίες μελέτες ή θα έλεγα από κατευθυνόμενες μελέτες. Μελέτες που έχουν προπληρώσει εταιρείες για να εμφανίσουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Η νομοθεσία και κυρίως η ατιμωρησία στο μεγαλείο τους.
Και το λέω αυτό, όταν νομοθεσίες των 30 τελευταίων χρόνων άνδρωσαν 5-10 ιδιώτες κλινικάρχες (το ίδιο πιστεύω και φαρμακέμπορους) και άφησαν χιλιάδες μικροελευθεροεπαγγελματίες να προσπαθούν να «βιοπορίσουν» σε μια Ελλάδα όπου ανά 120 κατοίκους ισοδυναμεί και 1 γιατρός , δηλαδή κάθε χωριό με 500 κατοίκους πρέπει έχει και 4 γιατρούς.
Και βέβαια ο καθένας θα «μαζέψει» όσο μεγαλύτερο αριθμό εργασιών μπορεί μπας και μπορέσει να βρει καμιά θεσούλα κάπου.
Η πολιτεία ΔΕΝ τολμά να κάνει υγειονομικό χάρτη, γιατί τότε θα φανεί η αφάνταστη ανεπάρκεια της. Χιλιάδες γιατροί ανεπάγγελτοι με μεγάλο αριθμό εργασιών, χαμηλόμισθοι κάπου.
Ευχαριστώ για το βήμα που μου διαθέσατε.
Μάριος Ανδρέου
Παιδίατρος
10/4/08 12:59 πμ
yanisείπε…
Όσον αφορά την αυτοετεροαπασχόληση των συναδέλφων υπάρχει λύση αρκεί το υπουργείο να δείξει θέληση και δημιουργικότητα με ελάχιστη φαντασία μιμούμενο άλλες ευρωπαικές χώρες με καλά οργανωμένο δίκτυο υγείας που προσλαμβάνουν με ικανοποιητική αμοιβή σε προσωρινές θέσεις λίγων ημερών έως μηνών γιατρούς για να καλύψουν ανάγκες κενών θέσεων, αδειών, αύξησης ζήτησης υπηρεσιών υγείας και επεκτάσεων τμημάτων. Έχουν την ονομασία locum και υποστηρίζουν ευέλικτη εργασία μερικής απασχόλησης. Αντί αυτού ο κάθε υπουργός με τον πρόσφατο μη εξαιρουμένου εξαργυρώνουν δημόσιες θέσεις τοποθετώντας με αμφίβολα κριτήρια συναδέλφους και χαρίζοντας στους σείχηδες της υγείας τους υπόλοιπους προλετάριους ώστε να παράγουν περισσότερη υπεραξία. Δεν μου αρέσει ο ξύλινος αριστερός λόγος αλλά στην περίπτωση αυτή είναι κατάλληλος για την περιγραφή της τραγικής κατάστασης των συναδέλφων.
10/4/08 7:09 μμ
J. KAVALIOTISείπε…
paidiatros
yanis
Συμφωνώ αγαπητοί συνάδελφοι. Έτσι είναι και ακόμη χειρότερα. Ποιος θα μας ακούσει όμως; Ποιος υπουργός (οποιασδήποτε κυβέρνησης) ασχολήθηκε σοβαρά με το θέμα της απασχόλησης των γιατρών;
Σωστό είναι αυτό για τα locum. Ποιος θα το εφαρμόσει όμως; Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε πόσο καθυστερούν υπάρχουσες θέσεις, νομοθετημένες, στον προϋπολογισμό. Και καθυστερούν.
Απελπιστικά. Και εσείς μιλάτε για νέες θέσεις. Θέλει τόλμη και φαντασία για να δημιουργήσεις. Το αποτέλεσμα, όπως είπατε, πολλοί γιατροί απελπιστικά ελάχιστα αμειβόμενοι. Και είναι πολλοί γιατί το κράτος δεν έβαλε φραγμό στους εισακτέους, δεν έβαλε φραγμό στις μετεγγραφές (ή μάλλον έβαλε τελευταία).
Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι ότι πολλοί γιατροί όταν κάπου ακουμπήσουν, να αρχίσουν να εκμεταλεύονται τον κόσμο (με άγρια πολλές φορές μορφή), ίσως για να βγάλουν τα σπασμένα ή ίσως για να επιβιώσουν μέσα στην πληθώρα των συναδέλφων τους.
Και το ακόμη πιο χειρότερο είναι οι γιατροί που γίνονται γιατροί ακριβώς με στόχο να βγάλουν λεφτά με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο. Δεν κατηγορώ κανέναν αλλά νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τέτοια περιστατικά στον χώρο μας, όπως φυσικά και σε όλα τα επαγγέλματα.
Είναι πιστεύω η έλλειψη παιδείας, με την γενικότερη έννοια της, που οδηγεί σε τέτοιες καταστάσεις. Παιδείας που μας τη στέρησε το κακό εκπαιδευτικό σύστημα που έχουμε. Και την έλλειψη αυτή την πληρώνουμε όλοι μας.
10/4/08 9:00 μμ
Μ Ανδρέου είπε…
Αγαπητοί συνάδελφοι, απ΄όποια μεριά και να το δείς ,το πρόβλημα διογκώνεται σαν πυρηνικό μανιτάρι με τελικό αποδέκτη την ίδια την κοινωνία που ζούμε, δηλαδή εμάς.
Σε ένα πυρετικό παραλήρημά μου, παρακάλαγα τη γυναίκα μου , να ΜΗΝ με πάει στο νοσοκομείο, φοβούμενος τη γνωστική ανεπάρκεια των εκεί γιατρών.
Λάθος; ΟΧΙ. Δυό φορές χρειάσθηκα νοσοκομειακή βοήθεια, και τις δυό φορές κινδύνευσα.
Θα σας εξηγήσω τι εννοώ και πιθανόν να παρεξηγηθώ από συναδέλφους.
1.Μπήκαμε στο πανεπιστήμιο 172 παιδιά με τις εισαγωγικές τότε εξετάσεις και τελειώσαμε 1200. Γιατί άραγε; Αν ήθελε το κράτος 1200, ας τους έβαζε απ την αρχή στο πανεπιστήμιο, έπρεπε να κάνουν πρώτα βόλτες στην αλλοδαπή;
2.Αφού το κράτος μας έδωσε το δικαίωμα σπουδών στη χώρα μας, γιατί άραγε πρέπει να περιμένω 3, 4 ή και περισσότερα χρόνια να «βρώ» σειρά για να εκπαιδευτώ για την ειδικότητά μου. Και το κυριότερο να αγωνίζομαι τώρα «βιοποριστικά» μ άλλους χιλιάδες μαζί. Μια νεαρή συνάδελφος σωστά ανέφερε ότι μας τάζουν όνειρα στα 18 και μας αφήνουν με εφιάλτες στα 40.
3. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα τις προάλλες με τον πρόεδρο του ΙΣΑ για τις μισθολογικές αποδοχές εκ μέρους των ταμείων, ανέφερε «όχι 20 ευρώ η επίσκεψη, αλλά και με 5 θα βρίσκουν εργάτες»
4. Στο υπουργικό γραφείο του αείμνηστου Γεννηματά , ανέφερε με τη χαρακτηριστική βραχνή μπάσα φωνή του. «Σε λίγα χρόνια θα έχουμε βγάλει τόσους γιατρούς από τις σχολές, που θα παρακαλάνε να πάνε στη Λήμνο.»
Με τέτοιες αντιλήψεις φθάσαμε σήμερα στο αδιέξοδο και συζητάμε για locum και για ικανοποιητικές αμοιβές σε προσωρινές θέσεις λίγων ημερών και ευέλικτη εργασία μερικής απασχόλησης.
Με ευέλικτο διατροφικό πρόγραμμα θα ταίσουμε προσωρινά τις οικογένειες μας !
Θα συμφωνήσουμε βέβαια ότι η ανεπαρκής παιδεία μας είναι η γενεσιουργός αιτία της συζήτησής μας.
Σημείωση: δεν καταλαβαίνω γιατί οι σημερινοί 18άρηδες, που τους κλέψαμε τον καθαρό αέρα, τη θάλασσα, το περιβάλλον, το εργασιακό τους αύριο, την ίδια τους τη ζωή, δεν ορμάν (σαν τον Κρητικό που ήθελε δικαίως για μένα- να πνίξει τον διευθυντή του ΙΚΑ) να πάρουν πίσω αυτά που τους λεηλατήσαμε.
Ευχαριστώ για 2η φορά για το βήμα που μου διαθέσατε.
Μάριος Ανδρέου
Παιδίατρος
11/4/08 12:07 πμ
Ανώνυμος είπε…
λίγοι καλοί κι αυτοί μοιραίοι
παραιτημένοι κατά βάθος
ω, με πόση ένταση και πάθος
γίνονται πρώτοι οι τελευταίοι
Κάποιος το τραγουδάει, δεν θυμάμαι
Ισχύει παντού…
11/4/08 8:21 μμ
J. KAVALIOTIS είπε…
Ανδρέου
Πολύ σωστά τα λέτε. Μας κλέψαν κάθε ικμάδα, κάθε όνειρο, κάθε χαρά για την επιστήμη μας αλλά και για τη ζωή μας. Πράγματι πόσοι στα 40 τους αναθυμούνται τα νιάτα τους και τα όνειρα τους και μοιάζουν σαν προδωμένοι, σαν βιασμένοι από όλους, κράτος, κοινωνία, εκκλησία πολλές φορές.
Γιατί;; Γιατί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου οι κυβερνώντες μόνον “την πάρτη τους” κοιτάνε.
Όλη η κοινωνία μοιάζει να βουλιάζει. Παντού ακούς για χρήμα, για κέρδος, για λούφα και παραλλαγή. Ο τυπικός και σωστός καταντά γραφικός. Δεν τον υπολήπτεται και κανείς γιατί “χαλνά την πιάτσα”.
Θα συμφωνήσω στη γενική απόψη για τα νοσοκομεία. Ειναι όμως πολύ γενική. Υπάρχουν και καλοί γιατροί, και φυσικά και καλοί άνθρωποι που φροντίζουν αγγόγυστα τον συνάνθρωπο τους. Συνεπώς εξαρτάται το ποιον θα συναντήσει κανείς στα νοσοκομεία.
Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα διορθωθούν τα πράγματα.
Πάντως με προκαλείτε να πω άλλη μια φορά (τόχω ξαναγράψει) αυτό που πιστεύω: η χώρα μας για να στρώσει θέλει “φωτιά και τσεκούρι”. Να γίνει ολόκληρη στάχτη και να ξεκινήσουν όλα από την αρχή. Με καλύτερες βάσεις, με καλύτερα θεμέλια, με πιο σωστούς ανθρώπους, με καλύτερες ηθικές αξίες. ΟΥΤΟΠΙΑ.
15/4/08 12:24 πμ
J. KAVALIOTISείπε…
ανωνυμος
Και εγώ δεν γνωρίζω τον τραγουδιστή αλλά σωστά τα λέει. Ποιος τα ακούει όμως.
15/4/08 12:26 πμ
