09-04-2014
Πώς καταλαβαίνετε ότι το μωρό σας κλαίει υπερβολικά;
Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των μωρών στο πόσο συχνά και πόσο δυνατά κλαίνε. Η διάρκεια της αναστάτωσης και του κλάματος ακολουθεί συγκεκριμένη πορεία στη διάρκεια του πρώτου χρόνου.
Θα εκπλαγείτε αν μάθετε πως τα μωρά δεν κλαίνε πιο πολύ ως νεογνά, αλλά η ανησυχία και το κλάμα τους αυξάνονται από περίπου 1,75 ώρες την ημέρα σε περίπου 2,5 ώρες μέχρι την 3η με 6η εβδομάδα. Μετά από αυτήν την κορύφωση μεταξύ της 3ης και της 9ης εβδομάδας τους, το κλάμα θα περιοριστεί μέχρι τον 4ο μήνα, σε περίπου 1 ώρα την ημέρα.
Θα παραμείνει σε αυτά τα επίπεδα μέχρι και το τέλος του 1ου χρόνου.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως αυτά τα νούμερα αντιπροσωπεύουν το μέσο όρο, αλλά κατά την ανάπτυξη του μωρού, πολλά μωρά κλαίνε λίγο περισσότερο ή λίγο λιγότερο. Ίσως να έχετε παρατηρήσει μάλιστα πως το μωράκι σας κλαίει περισσότερο το βράδυ, ακριβώς την ώρα δηλαδή που θέλετε να ηρεμήσετε και να απολαύσετε το δείπνο σας μετά από μια κουραστική ημέρα. Το αυξημένο κλάμα το βράδυ φαίνεται πως είναι κάτι φυσιολογικό για τα μισά τουλάχιστον μωρά, τους τρεις πρώτους μήνες τους.
Το μωράκι σας ίσως να “χρειάζεται” να είναι ανήσυχο αυτή την ώρα απλά για να ηρεμήσει. Το να προσπαθείτε υπερβολικά να το ηρεμήσετε και να το πάρετε στην αγκαλιά σας γεμάτοι άγχος, ίσως απλά και μόνο να παρατείνει το κλάμα. Βοηθήστε το μωράκι σας να μάθει να ηρεμεί μόνο του. Κατά την ανάπτυξη του μωρού, σε κάποιο σημείο είναι απαραίτητο να ενθαρρύνετε το μωράκι σας να μάθει πώς να ηρεμεί μόνο του. Σ’ αυτό μπορεί να χρησιμεύσει η πιπίλα ή ο αντίχειρας.
Διδάξτε το μωρό σας πώς να χρησιμοποιεί τα βοηθήματα αυτά στη διάρκεια της ημέρας, όταν δεν είναι ανήσυχο και μπορεί να μάθει. Έπειτα μπορείτε να το ενθαρρύνετε να τα χρησιμοποιεί και άλλες φορές. Ποιος δεν χαίρεται να βλέπει μωράκια 6 ως 9 μηνών που έχουν μάθει να ησυχάζουν μόνα τους, χρησιμοποιώντας τον αντίχειρά τους, μια πιπίλα, μια κουβέρτα, ένα αρκουδάκι ή μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που τους βοηθάει να ηρεμήσουν. Βλέποντας ένα τέτοιο μωρό, καταλαβαίνουμε πως το παιδάκι αυτό έχει αγαπηθεί και, συνεπώς, έχει αναπτύξει τις εσωτερικές του πηγές από τις οποίες αντλεί ηρεμία όταν αισθάνεται μοναξιά ή ανησυχία. Κλάμα και ανάπτυξη. Το κλάμα μπορεί επίσης να συσχετισθεί και με εξάρσεις στην ανάπτυξη του παιδιού.
Σε τέτοιες περιόδους, το παιδί είναι δυνατό να παλινδρομήσει και να βρεθεί σε συναισθηματική αναστάτωση και αποδιοργάνωση. Όταν οι γονείς αναμιγνύονται υπερβολικά και μανιωδώς, πολύ πιθανό να προκαλούν αύξηση της συχνότητας και της έντασης του κλάματος του μωρού τους. Ορισμένοι γονείς γυροφέρνουν συνεχώς πάνω από το παιδί, ιδιαίτερα αν αυτό ήταν άρρωστο ή αν είχε δύσκολο ξεκίνημα.
Ως αποτέλεσμα, το παιδί αυτό δε βιώνει ποτέ την απογοήτευση. Οι γονείς προσπαθούν να κάνουν τα πάντα για το παιδί και δεν το αφήνουν ποτέ να έχει την αίσθηση της ηρεμίας από μόνο του, ούτε της σημαντικότατης εμπειρίας τού: “Τα κατάφερα μόνο μου!”.
Το αίσθημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την εικόνα που θα σχηματίσει στο μέλλον για τον εαυτό του και για την αίσθηση των ικανοτήτων του.
πηγή:pampers.gr
ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ
ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΠΜ
